۱۳۸۸ بهمن ۳, شنبه

شیرین ترین لحظه برای من زمانیست که فرزندانم را خندان می بینم
این  روز ها  مریض  شده اید  . روزهاست  که  در  تب  می سوزید . مثل  اینکه  دکتر  بردن های  مکرر  و خوراندن  دارو های  گوناگون  هم  ثمر بخش  نیست . من  و بابا  شب ها  نوبت   می گذاریم  تا  بیدار بمانیم  و تبتان  را  چک  کنیم  . همه  زنگ  می زنند ... بابا بزرگ  ..مامان بزرگ ..عزیز ..خاله ها یکی یکی ..دایی ها ..حتی  عمو که  سال  به  سال  زنگ  نمی زند  .  باید  زود تر خوب  شوید  تا  از  خنده هایتان  عکس  بگیرم  تا  از بازی هایتان  عکس  بگیرم  و  از  چشم های  نرگسی تان .